Voor zijn grote rivaal Mathieu van der Poel lijkt het jaar echter bijna voorbij na het mislopen van zijn drie belangrijkste voorjaarsdoelen.
Pogačar mikte erop om pas de vierde renner te worden die alle vijf de Monumenten wint — en de eerste die ze allemaal tegelijk in handen heeft. Maar hij werd zondag in een sprint verslagen door een herboren Wout van Aert op de beroemde oude wielerbaan van Roubaix, waardoor die ambitie voorlopig minstens een jaar wordt uitgesteld.
Toen hem werd gevraagd of hij zou terugkeren naar de ‘Hel van het Noorden’, zei Pogačar:
“Ja, zeker. Ik denk dat ik terug zal komen.
Misschien niet volgend jaar. Ik heb hopelijk nog een paar jaar carrière voor me.
Ik zal proberen terug te komen en het opnieuw te proberen.”
Hij kan nog steeds geschiedenis schrijven door als eerste renner vier van de vijf Monumenten in één kalenderjaar te winnen. Vorige maand won hij voor het eerst Milaan-San Remo en een week geleden zegevierde hij voor een record-evenarende derde keer in de Ronde van Vlaanderen.
De twee resterende Monumenten liggen hem het best en daar is zijn recente dominantie ongekend. Hij won Luik-Bastenaken-Luik, dat over twee weken op het programma staat, al drie keer en eindigde in de laatste twee edities telkens met meer dan een minuut voorsprong.
In de Ronde van Lombardije, die in oktober plaatsvindt, is hij onverslaanbaar gebleken, met zeges in alle vijf deelnames. Twee jaar geleden eindigde hij meer dan drie minuten voor olympisch kampioen Remco Evenepoel.
Pogačar lijkt zich dit seizoen volledig te richten op de meest prestigieuze wedstrijden. Hij reed pas vier koersen, waarvan drie Monumenten, en de vierde was Strade Bianche, het officieuze zesde Monument.
Na Luik zal de 27-jarige Sloveen zijn voorbereiding op de Tour de France beginnen met zijn eerste deelnames aan de rondes van Romandië en Zwitserland. Dat zijn twee van de meest historische en prestigieuze eendaagse rittenkoersen van een week, en twee van de drie die Pogačar nog niet heeft gewonnen.
Na de Tour zal hij zijn seizoen waarschijnlijk afsluiten met een poging tot een derde wereldtitel, een zesde Ronde van Lombardije en mogelijk een tweede Europese titel, aangezien die wedstrijd in zijn thuisland wordt gehouden.
‘Een beetje ongelooflijk’
Voor Van der Poel is het moeilijk te zien waar hij vanaf hier naartoe gaat. In de winter schreef hij nog geschiedenis met een recordaantal van acht wereldtitels veldrijden.
Maar zijn wegseizoen is uiteindelijk een teleurstelling gebleken. Indrukwekkende overwinningen in Omloop Het Nieuwsblad en de E3 Saxo Classic kunnen niet verhullen dat hij de prijzen greep in Milaan-San Remo, Vlaanderen en Roubaix.
Hij werd gehinderd door een val naastin Milaan-San Remo, maar zowel daar als in Vlaanderen werd hij op de voorlaatste klim gelost door Pogačar en eindigde hij respectievelijk als achtste en tweede.
In Roubaix was hij bijzonder indrukwekkend. Na een val op de beruchte kasseienstrook door het bos van Arenberg, 95 kilometer voor de finish, vocht hij zich terug en werd hij uiteindelijk vierde, op slechts 15 seconden van Van Aert.
“Ik had twee lekke banden, ik lag meer dan twee minuten achter en dan weet je dat de koers voorbij is,” zei Van der Poel na afloop.
Dat leek niet zo, want hij wist het gat naar de kopgroep te dichten en versloeg zelfs sprinter Christophe Laporte in de strijd om de vierde plaats.
Maar toen hem werd gevraagd of hij ooit geloofde dat hij nog kon winnen, gaf Van der Poel toe:
“Niet echt, om eerlijk te zijn. Ik moest zoveel energie verbruiken om terug te komen bij de groep.
Het is een beetje ongelooflijk dat ik nog kon meesprinten voor het podium.”
Nu zal de 31-jarige Nederlander zich moeten herpakken en zijn doelen voor de rest van het seizoen herzien — maar er is geen duidelijk pad naar een glorieus einde van zijn jaar.
Leave a Reply